Tag Archives: God



Let’s get back blogging with this question:
Is ranting on social media the best way to express ourselves nowadays?
Whether is it physical, emotional, relational, mental or spiritual?
May are asking on what’s happening in this world (or let’s make it local – in our country)? Is this the change that we are looking for?
Most of the times, we even blamed other people on why things happened this or that way. We blamed them because they voted for this person or the likes, we blamed them because they didn’t follow the best ideas, we blamed them because they didn’t hid the pieces of advice given to them – no matter what, we always blamed other people on why things are happening around the corner.
Most of the times, when we get angry because of the wrongdoing, we blamed people because we have the tendency to HATE the PEOPLE not the SIN itself. In other words, we hate the sinner and not the sin and that makes us a sinner too.
Now, how to solve this issues? I don’t really know but let us go back when one Man sacrificed His life when He died for you and I.
Let’s go back on how JESUS change this world – he does not PROMOTE THE HATE, instead HE SHOWED COMPASSION!
I believe, if we really want change to happen in this world, then we should STOP SPREADING HATE and START SPREADING LOVE!
Some people might say “WALANG FOREVER” when it comes to love but if we’ll just go back and meditate on how GOD gave His One and Only Son to save you and I from the miry clay, we can just utter GOD’s great love for us, today, tomorrow and FOREVER!

BHKJOURNAL_2017_00001: Thank You 2016; Welcome 2017!

In my traditional yearly counting of blessings, 2016 scores 10,489 total blessings.

173 of the total 10,489 (1.6%) are specific “YES” answers to my Prayer Requests.

To start 2017, I alreay counted 15 blessings (6 were specifics, that’s 40% ot the total, 60% were surprises).

This might be good numbers but more than the blessings, let us look at the Ultimate Blessor.

All glory, honor and praise belong to GOD.



“Brave Heart Kid” Libert Ong

December 6, 1999

AB Mass Communication 1 – Block A

College of Human Sciences, Saint Louis University

Baguio City, Philippines

I was walking on earth

When I saw a different place;

I went there without a purpose

Then I saw a total darkness.


I love to be in that place

Because there are no hindrances;

I like to be in that place

Because there are no poverties.


Everything became good,

Nobody is wrong;

Everybody is okay

And they don’t care.


I’m so happy with my life,

Whatever you do is right;

The people will not rebuke you

And they will make you happy.


But one day I realized something;

They said I have a problem.

They just looked at me and laughed,

They even leave me alone.


I said to myself: I was lost,

I don’t have any hope;

But in the dark I saw a light

And I follow that special guide.


When I touched that firing light,

It warmed me but I was not burned;

That was the greatest gift I’ve found,

It came from heaven above.


I haven’t written a blog for quite some time. It’s time to be back! =)

Last Monday, I attended a Youth Forum regarding HEROism and I’ve learned a lot including the new languages of the millennials including the quick statements like “Nagmahal. Nasaktan. Nagkilay.” and the likes.

I have read also a lot in social media ranting against the Philippine president or ranting against the people who are opposing our president. Sadly, I am one of those people who also expressed what’s inside of me by ranting and breaking some of the ethics of social media which ironically I discussed with some of the CCPF students earlier this year.

After quite some time, realization came to my senses that I AM AN IRRESPONSIBLE USER of Social Media. And it’s time to really do something. So it’s time to really apply our #ChangeIsComing motto for the sake of honoring God and reaching the people around us by being responsible social media user.

I have a lot of thoughts in my mind but let me just sum it up by saying this:

Ipinanganak. Nag-aral. Natuto. Nagtrabaho. Nagmahal. Naging Makabayan. Naging Environmentalist. Nag-Broadcast. Nag-Rant sa Social Media. Nagkamali. Humingi ng Tawad. Natutong Muli. LUMUHOD. UMIYAK. NAGDASAL. NAGPURI KAY JESUS!por


After I ate my lunch (Korean food) earlier, I walked for a while and felt like I’m looking for a classic.

So, I choose to take my route at Sangitan and remembered my elementary days when Nikki (my cousin) and I will go to their house for lunch. We so much love the cartoons “Sonic the Hedgehog” during those times. He always ride his bike while I walk following him just like the fast Sonic and his buddy Tail.


I was not satisfied with my cravings for the classic, so I went to my elementary Alma Mater, Wesleyan University-Philippines and I looked for one man – MANG MANING!

Mang Maning is already an “institution” in the university as we already knew him since our elementary days selling classic flavored ice creams.

As I am about to approach him, I saw two mothers paying their bills which Mang Maning refused to accept. The alumni ladies want to bless Mang Maning and pay the ice cream that they “bought” but the other stuff happened, Mang Maning was the one who blessed them with his ice cream.

That generous act of Mang Maning gave a smile in my face as I finally found ONE CLASSIC ACT. The classic act of generosity came from a person who took pride and joy in what he does.

When Mang Maning, asked me what flavor I am ordering, I said “halo-halo na lang po.” He mixed the chocolate and cookies and cream flavor to another one which I don’t know yet. When I tasted it, it’s “AVOCADO FLAVORED” ice cream! It’s been decades since I’ve tasted that flavor of an ice cream. Then, I sighed and said, “THIS IS A GENUINE CLASSIC!

If you can drop by near WU-P, I recommend that you buy Mang Maning’s “CLASSIC” ice cream! =)



“Valiente el Corazón el Niño”

Libert A. Ong

Mayo 25, 2016


Photo courtesy of:

¿Sonrisa, sonrisa, donde eres tú?
Por todas partes! Respondido por ti; ¿
Sí lo es, sino autenticidad, donde arte? Susurro de A
dijo en lo mejor de la cima de la montaña.

¿Cómo muchos más días que pueden ser soportados?
Antes de real sonrisa volver a vuestra verdad;
Resto dicen que es necesario sólo en una pequeña juerga
pero más que eso es necesario verdaderamente liberarnos.

En busca de progresión ver una sonrisa genuina,es difícil que cuando hay represión interior;
¿Dónde están, o están donde tú? Liberación sólo un
puede contestar todas tus preguntas.

Anhelando esa bendición de liberación desde que comenzó el año,
todavía la respuesta: la paciencia es una virtud y el amor es el mayor de todos ellos;
Pero hay un final en cada túnel indescriptible,
sobre todo cuando pasaron años y el embudo está todavía en el nivel más bajo.

En el proceso de perder la sonrisa una vez más, las diferencias de
no son los que ciega los ojos ni a verlo claro;
Hipocresía, gente agradable actitud y carácter bifronte con tal vez su propia justicia, lo
una liberación especial, que es necesario no darle tu integridad.

Fresh aire y relajación en la cima de la montaña, por favor devolver tu sonrisa perdida
a una persona que está deseando para él por algún tiempo;
El uno busca esa autenticidad ha experimentado su más larga sequía,
mayor remontada en la historia está a punto de desatar en ese tiempo buscando.

Sonrisa, sonrisa, sonrisa… por favor volver a tu casa de los suyos,
libertad, libertad, libertad… expresó el corazón que se suprime la;
La valentía dentro de corazón de los niños no puede esperar cualquier más largo
para el mejor lanzamiento que se necesita en desatar la sonrisa de siempre.



Photo: Courtesy of facebook.com/Baguio



Libert A. Ong (Brave Heart Kid)

January 12, 2016



Reklamo ka ng reklamo sa gobyerno,

Kung saan-saan mo naman itinatapon ang kalat mo;

Gobyerno, huwag mo nang hintayin pa dumami ang reklamador

Upang gampanan ang tungkulin mo sa bansang nasa equador.


Reklamo ka ng reklamo sa mga magulang mo dahil maliit lang ang baon mo,

Aba’y matuto kang magtipid at maging magalang dahil matindi na ang hirap nila sa iyo;

Sa mga magulang naman na reklamo ng reklamo dahil sa pasaway na mga anak,

Tingnan din ninyo baka nga naman may pagkukulang din na nagaganap.


Reklamo ka ng reklamo mo dahil mahirap ang pinapa-exam ng guro sa paaralan,

Mga iho’t-iha, nakinig ba kayong mabuti ng itinuro nila ito upang kayo’y may matutunan?

Sa mga guro naman na reklamo ng reklamo dahil sa mga sakit sa ulong mga estudyante,

Ginabayan ba ninyo sila ng mabuti o nagtuturo ka lamang para kumita ng malaki?


Reklamo ka ng reklamo sa liit ng iyong sweldo,

Pero ayaw mo naman ayusin ang trabaho mo;

Reklamo ka ng reklamo dahil mga empleyado mo tamad na tamad na,

Ngunit ina-alam mob a ang kalagayan nila o puro ka na lang utos at pang-aabuso sa kanila?


Reklamo ka ng reklamo sa mga bagay na walang ka-kwenta-kwenta,

Pero kapag ikaw na ang may sala, hugas kamay ang siyang namimihasa;

Reklamo ka pa rin ng reklamo dahil ‘di ka naman tinataman kahit ng nakakasakit na tulang ito,

Sarili mo naman kasi ayaw kumilos upang ika’y magkasilbi at tigilan na ang pagrereklamo!


Nakakasawa na ang mga reklamong walang kwenta,

Lalo na kung nagsisimula ito sa mga taong wala namang disiplina;

Kaya kung ako sa iyo tigilan mo na ang parereklamong walang silbi,

Magbanat na lang ng buto, makipagbayanihan at pairalin ang disiplina sa sarili.


Kung gusto mo na tigilan ang pusong puno ng pagrereklamo,

Ika’y pumukit, lumuhod at sa Kanya magsumamo;

Humingi ka ng tulong sa ating Panginoon,

Tiyak ang tagumpay sa Kanya upang ika’y maging mahinahon.


Mahirap makamit ang pagbabago sa pagiging reklamador,

Ito ay proseso kahit itanong mo pa sa imebstigador;

Ngunit desisyon mo upang baguhin ang ugaling nakagawian,

Hudyat ng pagbabagong inaasam-asam.


Kung sa Diyos natin iaasa ang mga kahilingan natin,

Tiyak lahat ng ito’y Kanyang sasagutin;

Hindi na kailangan pang magreklamo pa sa Kanya,

Alam na Niya ang mga kailangan natin dahil Siya ay Diyos Ama.




Libert A. Ong (Brave Heart Kid)

January 3, 2016


After 16 years, eight months and 27 days,

The Lord once again showed His mighty ways;

A group composed of Derick, Myra, Errold, Baham, Alvin and Libert

Come together to toast for a renewed friendship berth.


Joyride started the 10-hour journey,

Isdaan ‘protégé’ in the first place became funny

As the group went there just to see a renovation

But brilliant minds won’t stop and made the mistake into a photo session.


They looked for a place where there’s alive and fresh fish

But ended up dining at Max’s Restaurant with a lot of dish;

Greater stories of the past were finally revealed.

And those lines broke the barriers and the shield.


After filling their stomachs with food while minds with memories,

“#Cabanatuan” in SM City has come to their senses;

Photo session in that place became so fun

Especially when they jumped for a shot and got tired without a run.



Starbucks experience revealed more secrets,

The stories will just remain there as a code of friendship;

Bar Side at Quimson Street took part of the reunion story,

More things were shared before going to the next territory.


The get together won’t be complete without the visit

To the school that mold their character and wit;

Sci-Hi will never be forgotten no matter what,

Especially with Batch ’99 always on the watch.


Great things happened on the second day of January 2016,

Expect more to come from Batch ’99 to reminisce years of teen;

To all the members of these batch in Cabsy Sci-Hi,

Soar together on high without forgetting the humble tires.





Libert A. Ong (Brave Heart Kid)

September 28, 2015, 12:20AM-1:20PM (Cabanatuan City)

Isang Heneral ang nagbabalik mula sa nakaraan,

Muling binigyang buhay ng mga manunulat ng kasalukuyan;

Kanyang buhay ay lumitaw sa pinilakang tabing

At sa wakas, naipalabas ito sa bayan na kanyang huling hantungan.

Noong umpisa’y halos tanggalin ito sa mga sinehan,

Sapagkat mamayang sumusuporta’y kakarampot lamang;

Salamat sa biglang reklamo ng nakapanood na iilan

Sapagkat napakahusay na obra ay dapat lamang suportahan.

Naglabasan kung saan-saan ang iba’t-ibang suporta

Upang bigyang hustisya ang pelikulang ubod ng ganda;

Ito ang naging hudyat ng mga haka-haka

Na may sabwatan upang mapigil pa rin ang tagumpay ni Heneral Luna.

Bakit nga ba pagyabong niya ay parang sinadyang limitado?

Dahil ba mga lumikha nito ay walang sapat na pondo?

O baka naman may mga mataas na opisyal na ang damdamin ay tinamaan

Sapagkat konektado siya sa pamahalaang gahaman, ngayon o noon pa man.

Isa pang nakapagtataka ay ang ‘di pagpapalabas sa mga sinehan ng Cabanatuan,

Kung saan si Heneral Luna ay napakabrutal na pinaslang;

Salamat na lamang sa ilang may malasakit sa ating bayan,

Nagkaroon ng hakbang upang ito’y lubos na masilayan.

Naglabasan ang iba’t-ibang balita tungkol sa taglay nitong ganda

Kaya nga mga sinehan ay napilitang ibalik siya at may dagdag pa;

Kahit ilang araw lamang siyang namayagpag,

Tagumpay nito’y hindi na mababagbag.

Salamat sa mga sumuportang tunay na makabayan

Pati na rin sa mga nanood upang maki-uso lamang;

Palakpakan sa loob ng sinehan sana’y mula sa kabusilakan

At hindi lamang pagtataksil sa pamamagitan ng panlilinlang.

Bagamat umabot sa Oscars ang magandang pelikula

Hindi pa rin ito makakaiwas sa mga intriga;

Mas masakit sapagkat sariling mga kababayan ang humuhusga,

Tama nga si Luna sa mga nabanggit niya sa naturang obra.

“Bayan o Sarili?” – Kadalasan sarili ang sagot ng karamihan,

Gahaman sa pera, kapangyarihan at karangyaan;

Sa kaugaliang pag-una sa ating mga sarili bago ang bayan,

Daan sa kabiguan sapagkat sarili ang unang kalaban.

Sa Heneral Luna, naging makabuluhan muli ang kasaysayan,

Nakakalungkot lang ang ilang tanong ng mga kabataan;

Nagtanong sila kung bakit nakaupo lamang si Apolinario,

Mga iho at iha, siya nga si Mabini – ang tinaguriang Dakilang Lumpo.

Sana’y bukod sa mga “trending” na usap-usapan,

Maging maalam din tayo sa ating pinagmulan;

Huwag lamang puro internet at at telebisyon,

Buksan din ang mga aklat ukol sa ating nasyon.

Gayunpaman, kami’y naniniwala pa rin sa inyo,

Susunod na henerasyon na mamumuno sa bansang ito;

May mga pagkukulang man dapat pa rin pagkatiwalaan

Sapagkat sila pa rin ang pag-asa ng ating Lupang Hinirang.

Muli, salamat sa bumubuo ng pelikulang Heneral Luna,

Palakpakan at papuring suporta tatalunin ang mga pirata;

Ngayon puso nami’y nagkaroon ng panibagong pag-aalab,

Upang ang mga usapa’y hindi na puro Pastillas at Aldub!

Salamat din sa’yo Heneral Luna

Sapagkat pagka-Filipino mo ay tunay nga!

Salamat sa pag-aalay ng iyong buhay,

Sa bayan na puno ng iba’t-ibang salaysay.

Isang saludo ng tagumpay aming ibibigay

Para sa isang Heneral na tunay na may saysay;

Mga aral na natutunan namin mula sa inyo,

Patuloy namin yang ipapamuhay dito.

Sa nalalapit na pagtatapos ng sanaysay na ito,

Gusto ko lamang ihabilin ang ilang panuto;

Ipagpatuloy natin ang pagmamahal sa bayan at kapwa,

Sa isip man, sa salita o sa gawa.

Heneral, salamat sa muling pagpapa-alab ng mga damdamin,

Wala nang makakapigil sa silakbo ng mga puso namin!

Pagmamahal sa bayan ay muling nagbabalik ang ningning,

Dadalhin ito hanggang katapusan kahit na maging alabok na lamang.

Sa susunod na henerasyon ako’y nanawagan,

Ipaglaban ang bayang sinilingan hanggang katapusan;

Huwag na huwag kakalimutan kailanman,

Ang Panginoong Diyos, ating sandigan kahit saan man.

Muli, salamat Heneral at sa mga taong muling nagsabuhay ng kanyang tapang.

Korapsyon, trayduran, politikahan at kaplastikan, itapon na lahat ng iyan;

Muling itaas at iwagayway ang watawat ng Pilipinas.

I-alay din ang buong puso para sa ating bayan at sa Kaitaas-taasan.

Sa aking pagtatapos, ako’y muling nanawagan,

Gobyerno, Filipino, mayaman o mahirap, matanda o kabataan, tayong lahat magtulungan;

Suportahan natin ang mga Filipino sa lahat ng larangan,

Inuulit ko – sa LAHAT ng LARANGAN, hindi sa bulsa ng iilan.

Bayang kong Pilipinas, ika’y minamahal,

Sa Panginoong Diyos laging ipinapagal;

Tagumpay at pag-angat mo’y hindi na mapipigilan ng kahit na sino

Sapagkat handa kaming mamatay ng dahil sa’yo!