Category Archives: Brave heart Kid's Personal Blogs

BHKJOURNAL_2017_0003: KWENTO NG AKING KAIBIGAN… Nagmahal. Nasaktan. Nangarap Muli.

KWENTO NG AKING KAIBIGAN… Nagmahal. Nasaktan. Nangarap Muli

By: “BraveHeartKid” Libert Ong (@libert_ong)

February 8, 2017

 

hearts-in-heart-enhanced

Nang kayo’y nagkakilala,

Mundo niya’y nagbagong bigla;

Mula sa inyong hi at hello,

Nauwi sa pagiging isa ng inyong mundo.

 

Pagsasama ninyong dalawa ay kaysaya,

Mundo’y tumigil dahil sa inyong tuwa;

Halos lahat ng pangarap ay natupad,

Tila bas a lupa ay hindi na sasayad.

 

Ngunit isang araw nagbago na lang

Pagmamalan ninyo’y tila ba kinalawang;

Tiwala sa isa’t-isa’y biglang naglaho,

Unti-unti nawala ang kinang sa mga puso.

 

Natigil ang dating kaysayang pagsasama,

Mga pangarap tila ba bigla na lang nawala;

Ngunit ang aking kaibigan ay patuloy umaasa sa pagbabalik

Ng mga pusong sa isa’t-isa’y sabik na sabik.

 

Naitulak kang palayo ng aking kaibigan,

Ngunit unang nangulila ay siya naman;

Inakala niyong tunay na pag-iibigan,

Nauwi na ngayon sa pusong nagsasakitan.

 

Ang kwentong sana’y wala ng hanggan,

Ngayon ay nasa nakaraan na lamang;

May iba ka na raw yatang natagpuan

At sa kanya naman ay may nagpaparamdam.

 

Minsan kanyang inakala na mayroon ng pumalit,

Ngunit puso ay sadyang mayroon pa ring pait;

Hindi sapay upang punan ang inyong iniwan,

Nawa’y aking kaibigan maging masaya naman.

 

Salamat sa binigay mong pagmamahal sa kanya,

Hanggang ngayon siya’y nangungulila;

Ngunit huwag kang mag-alala masyado,

Dahil tunay na matatag ang kaibigan ko.

 

Ngayong Pebrero mukha lamang siyang malungkot

Pero tuhod niya’y di naman kailangang bumaluktot;

Sapagkat alam kong sa tamang panahon,

May bagong kwentong darating na hinding-hindi na maibabaon.

 

Salamat sa inyong istorya,

Nakagawa na naman ako ng isang tula;

Ano mang mangyari sa pag-iibigan dito sa mudo,

Sa Panginoon lang natin makikita ang katunayan nito.

 

Ang Panginoon ay gagawa ng inyong tunay na kwento,

Kwentong hindi malilimot kailanman ng buong mundo;

Kwentong magbibigay ng panibagong pangarap kasama Siya sa dulo ng walang hanggan,

Kwento ng pait tiyak na mapapalitan ng tunay na kailgayahan.

BHKJOURNAL_2016_00008: THROWBACK THURSDAY POEM-LOST & FOUND

LOST & FOUND

“Brave Heart Kid” Libert Ong

December 6, 1999

AB Mass Communication 1 – Block A

College of Human Sciences, Saint Louis University

Baguio City, Philippines

lf
I was walking on earth

When I saw a different place;

I went there without a purpose

Then I saw a total darkness.

 

I love to be in that place

Because there are no hindrances;

I like to be in that place

Because there are no poverties.

 

Everything became good,

Nobody is wrong;

Everybody is okay

And they don’t care.

 

I’m so happy with my life,

Whatever you do is right;

The people will not rebuke you

And they will make you happy.

 

But one day I realized something;

They said I have a problem.

They just looked at me and laughed,

They even leave me alone.

 

I said to myself: I was lost,

I don’t have any hope;

But in the dark I saw a light

And I follow that special guide.

 

When I touched that firing light,

It warmed me but I was not burned;

That was the greatest gift I’ve found,

It came from heaven above.

BHKJOURNAL_2016_00007: PRAY OR RANT?

I haven’t written a blog for quite some time. It’s time to be back! =)

Last Monday, I attended a Youth Forum regarding HEROism and I’ve learned a lot including the new languages of the millennials including the quick statements like “Nagmahal. Nasaktan. Nagkilay.” and the likes.

I have read also a lot in social media ranting against the Philippine president or ranting against the people who are opposing our president. Sadly, I am one of those people who also expressed what’s inside of me by ranting and breaking some of the ethics of social media which ironically I discussed with some of the CCPF students earlier this year.

After quite some time, realization came to my senses that I AM AN IRRESPONSIBLE USER of Social Media. And it’s time to really do something. So it’s time to really apply our #ChangeIsComing motto for the sake of honoring God and reaching the people around us by being responsible social media user.

I have a lot of thoughts in my mind but let me just sum it up by saying this:

Ipinanganak. Nag-aral. Natuto. Nagtrabaho. Nagmahal. Naging Makabayan. Naging Environmentalist. Nag-Broadcast. Nag-Rant sa Social Media. Nagkamali. Humingi ng Tawad. Natutong Muli. LUMUHOD. UMIYAK. NAGDASAL. NAGPURI KAY JESUS!por

BHKJOURNAL_2016_00006: LET’S GO BACK TO THE CLASSIC!

After I ate my lunch (Korean food) earlier, I walked for a while and felt like I’m looking for a classic.

So, I choose to take my route at Sangitan and remembered my elementary days when Nikki (my cousin) and I will go to their house for lunch. We so much love the cartoons “Sonic the Hedgehog” during those times. He always ride his bike while I walk following him just like the fast Sonic and his buddy Tail.

https://www.facebook.com/nikdelfin?fref=ts

I was not satisfied with my cravings for the classic, so I went to my elementary Alma Mater, Wesleyan University-Philippines and I looked for one man – MANG MANING!

Mang Maning is already an “institution” in the university as we already knew him since our elementary days selling classic flavored ice creams.

As I am about to approach him, I saw two mothers paying their bills which Mang Maning refused to accept. The alumni ladies want to bless Mang Maning and pay the ice cream that they “bought” but the other stuff happened, Mang Maning was the one who blessed them with his ice cream.

That generous act of Mang Maning gave a smile in my face as I finally found ONE CLASSIC ACT. The classic act of generosity came from a person who took pride and joy in what he does.

When Mang Maning, asked me what flavor I am ordering, I said “halo-halo na lang po.” He mixed the chocolate and cookies and cream flavor to another one which I don’t know yet. When I tasted it, it’s “AVOCADO FLAVORED” ice cream! It’s been decades since I’ve tasted that flavor of an ice cream. Then, I sighed and said, “THIS IS A GENUINE CLASSIC!

If you can drop by near WU-P, I recommend that you buy Mang Maning’s “CLASSIC” ice cream! =)

BHKJOURNAL_2016_00004: ¿PERDIÓ LA SONRISA OTRA VEZ?

¿PERDIÓ LA SONRISA OTRA VEZ?

“Valiente el Corazón el Niño”

Libert A. Ong

Mayo 25, 2016

smile

Photo courtesy of:
http://int.search.tb.ask.com/search/AJimage.jhtml?&n=77DE8857&pg=AJimage&pn=1&qs=static&searchfor=sad+face&ss=sub&st=hp&tpr=sbt&imgs=1p&filter=on&imgDetail=true

¿Sonrisa, sonrisa, donde eres tú?
Por todas partes! Respondido por ti; ¿
Sí lo es, sino autenticidad, donde arte? Susurro de A
dijo en lo mejor de la cima de la montaña.

¿Cómo muchos más días que pueden ser soportados?
Antes de real sonrisa volver a vuestra verdad;
Resto dicen que es necesario sólo en una pequeña juerga
pero más que eso es necesario verdaderamente liberarnos.

En busca de progresión ver una sonrisa genuina,es difícil que cuando hay represión interior;
¿Dónde están, o están donde tú? Liberación sólo un
puede contestar todas tus preguntas.

Anhelando esa bendición de liberación desde que comenzó el año,
todavía la respuesta: la paciencia es una virtud y el amor es el mayor de todos ellos;
Pero hay un final en cada túnel indescriptible,
sobre todo cuando pasaron años y el embudo está todavía en el nivel más bajo.

En el proceso de perder la sonrisa una vez más, las diferencias de
no son los que ciega los ojos ni a verlo claro;
Hipocresía, gente agradable actitud y carácter bifronte con tal vez su propia justicia, lo
una liberación especial, que es necesario no darle tu integridad.

Fresh aire y relajación en la cima de la montaña, por favor devolver tu sonrisa perdida
a una persona que está deseando para él por algún tiempo;
El uno busca esa autenticidad ha experimentado su más larga sequía,
mayor remontada en la historia está a punto de desatar en ese tiempo buscando.

Sonrisa, sonrisa, sonrisa… por favor volver a tu casa de los suyos,
libertad, libertad, libertad… expresó el corazón que se suprime la;
La valentía dentro de corazón de los niños no puede esperar cualquier más largo
para el mejor lanzamiento que se necesita en desatar la sonrisa de siempre.

 

10255131_10152361041094802_9071830263437482770_n

Photo: Courtesy of facebook.com/Baguio

BHKJOURNAL_2016_00002: REKLAMONG WALANG KWENTA!

REKLAMONG WALANG KWENTA!

Libert A. Ong (Brave Heart Kid)

January 12, 2016

 

rEK

Reklamo ka ng reklamo sa gobyerno,

Kung saan-saan mo naman itinatapon ang kalat mo;

Gobyerno, huwag mo nang hintayin pa dumami ang reklamador

Upang gampanan ang tungkulin mo sa bansang nasa equador.

 

Reklamo ka ng reklamo sa mga magulang mo dahil maliit lang ang baon mo,

Aba’y matuto kang magtipid at maging magalang dahil matindi na ang hirap nila sa iyo;

Sa mga magulang naman na reklamo ng reklamo dahil sa pasaway na mga anak,

Tingnan din ninyo baka nga naman may pagkukulang din na nagaganap.

 

Reklamo ka ng reklamo mo dahil mahirap ang pinapa-exam ng guro sa paaralan,

Mga iho’t-iha, nakinig ba kayong mabuti ng itinuro nila ito upang kayo’y may matutunan?

Sa mga guro naman na reklamo ng reklamo dahil sa mga sakit sa ulong mga estudyante,

Ginabayan ba ninyo sila ng mabuti o nagtuturo ka lamang para kumita ng malaki?

 

Reklamo ka ng reklamo sa liit ng iyong sweldo,

Pero ayaw mo naman ayusin ang trabaho mo;

Reklamo ka ng reklamo dahil mga empleyado mo tamad na tamad na,

Ngunit ina-alam mob a ang kalagayan nila o puro ka na lang utos at pang-aabuso sa kanila?

 

Reklamo ka ng reklamo sa mga bagay na walang ka-kwenta-kwenta,

Pero kapag ikaw na ang may sala, hugas kamay ang siyang namimihasa;

Reklamo ka pa rin ng reklamo dahil ‘di ka naman tinataman kahit ng nakakasakit na tulang ito,

Sarili mo naman kasi ayaw kumilos upang ika’y magkasilbi at tigilan na ang pagrereklamo!

 

Nakakasawa na ang mga reklamong walang kwenta,

Lalo na kung nagsisimula ito sa mga taong wala namang disiplina;

Kaya kung ako sa iyo tigilan mo na ang parereklamong walang silbi,

Magbanat na lang ng buto, makipagbayanihan at pairalin ang disiplina sa sarili.

 

Kung gusto mo na tigilan ang pusong puno ng pagrereklamo,

Ika’y pumukit, lumuhod at sa Kanya magsumamo;

Humingi ka ng tulong sa ating Panginoon,

Tiyak ang tagumpay sa Kanya upang ika’y maging mahinahon.

 

Mahirap makamit ang pagbabago sa pagiging reklamador,

Ito ay proseso kahit itanong mo pa sa imebstigador;

Ngunit desisyon mo upang baguhin ang ugaling nakagawian,

Hudyat ng pagbabagong inaasam-asam.

 

Kung sa Diyos natin iaasa ang mga kahilingan natin,

Tiyak lahat ng ito’y Kanyang sasagutin;

Hindi na kailangan pang magreklamo pa sa Kanya,

Alam na Niya ang mga kailangan natin dahil Siya ay Diyos Ama.

 

BHKJOURNAL_2016_00001: MONTERO START IN 2016

MONTERO START IN 2016

Libert A. Ong (Brave Heart Kid)

January 3, 2016

 

After 16 years, eight months and 27 days,

The Lord once again showed His mighty ways;

A group composed of Derick, Myra, Errold, Baham, Alvin and Libert

Come together to toast for a renewed friendship berth.

 

Joyride started the 10-hour journey,

Isdaan ‘protégé’ in the first place became funny

As the group went there just to see a renovation

But brilliant minds won’t stop and made the mistake into a photo session.

 

They looked for a place where there’s alive and fresh fish

But ended up dining at Max’s Restaurant with a lot of dish;

Greater stories of the past were finally revealed.

And those lines broke the barriers and the shield.

 

After filling their stomachs with food while minds with memories,

“#Cabanatuan” in SM City has come to their senses;

Photo session in that place became so fun

Especially when they jumped for a shot and got tired without a run.

 

 

Starbucks experience revealed more secrets,

The stories will just remain there as a code of friendship;

Bar Side at Quimson Street took part of the reunion story,

More things were shared before going to the next territory.

 

The get together won’t be complete without the visit

To the school that mold their character and wit;

Sci-Hi will never be forgotten no matter what,

Especially with Batch ’99 always on the watch.

 

Great things happened on the second day of January 2016,

Expect more to come from Batch ’99 to reminisce years of teen;

To all the members of these batch in Cabsy Sci-Hi,

Soar together on high without forgetting the humble tires.

 

BHKJOURNAL_2015_00011: 17 YEARS

17 YEARS

Libert A. Ong (Brave Heart Kid)

December 7, 2015 9:40 AM – 9:50 AM (Cabanatuan City)

17 years

It’s been 17 years already

Since I’ve known You personally;

There were lots of times that I’ve failed you

Yet You remain faithful in what you do.

 

Thank You Lord for the 17 years of walk,

Sorry for the times that I didn’t make my talk;

I have promises that I failed to do

Yet You always gave Your best so I could honor You.

 

Seventeen years of ups and downs,

I have hurt You lot of times;

Yet You still smile at me any time of the day

And said “My child, I love you no matter what.”

 

Again, thank You God for sending Your Son,

Lord Jesus for dying for me as a ransom;

Holy Spirit, guide me in my next journey

So I would still give honor to God Almighty.

 

To my friends who helped me know Jesus personally,

Thank you for giving me the opportunity;

Let me tell You that I won’t forget that until eternity

And together, let us give Him praises, honor and glory.

 

BHKJOURNAL_2015_00010: LUNA. POLITIKA. DIYOS. BAYAN. KABATAAN…

HL

LUNA. POLITIKA. DIYOS. BAYAN. KABATAAN.

Libert A. Ong (Brave Heart Kid)

September 28, 2015, 12:20AM-1:20PM (Cabanatuan City)

Isang Heneral ang nagbabalik mula sa nakaraan,

Muling binigyang buhay ng mga manunulat ng kasalukuyan;

Kanyang buhay ay lumitaw sa pinilakang tabing

At sa wakas, naipalabas ito sa bayan na kanyang huling hantungan.

Noong umpisa’y halos tanggalin ito sa mga sinehan,

Sapagkat mamayang sumusuporta’y kakarampot lamang;

Salamat sa biglang reklamo ng nakapanood na iilan

Sapagkat napakahusay na obra ay dapat lamang suportahan.

Naglabasan kung saan-saan ang iba’t-ibang suporta

Upang bigyang hustisya ang pelikulang ubod ng ganda;

Ito ang naging hudyat ng mga haka-haka

Na may sabwatan upang mapigil pa rin ang tagumpay ni Heneral Luna.

Bakit nga ba pagyabong niya ay parang sinadyang limitado?

Dahil ba mga lumikha nito ay walang sapat na pondo?

O baka naman may mga mataas na opisyal na ang damdamin ay tinamaan

Sapagkat konektado siya sa pamahalaang gahaman, ngayon o noon pa man.

Isa pang nakapagtataka ay ang ‘di pagpapalabas sa mga sinehan ng Cabanatuan,

Kung saan si Heneral Luna ay napakabrutal na pinaslang;

Salamat na lamang sa ilang may malasakit sa ating bayan,

Nagkaroon ng hakbang upang ito’y lubos na masilayan.

Naglabasan ang iba’t-ibang balita tungkol sa taglay nitong ganda

Kaya nga mga sinehan ay napilitang ibalik siya at may dagdag pa;

Kahit ilang araw lamang siyang namayagpag,

Tagumpay nito’y hindi na mababagbag.

Salamat sa mga sumuportang tunay na makabayan

Pati na rin sa mga nanood upang maki-uso lamang;

Palakpakan sa loob ng sinehan sana’y mula sa kabusilakan

At hindi lamang pagtataksil sa pamamagitan ng panlilinlang.

Bagamat umabot sa Oscars ang magandang pelikula

Hindi pa rin ito makakaiwas sa mga intriga;

Mas masakit sapagkat sariling mga kababayan ang humuhusga,

Tama nga si Luna sa mga nabanggit niya sa naturang obra.

“Bayan o Sarili?” – Kadalasan sarili ang sagot ng karamihan,

Gahaman sa pera, kapangyarihan at karangyaan;

Sa kaugaliang pag-una sa ating mga sarili bago ang bayan,

Daan sa kabiguan sapagkat sarili ang unang kalaban.

Sa Heneral Luna, naging makabuluhan muli ang kasaysayan,

Nakakalungkot lang ang ilang tanong ng mga kabataan;

Nagtanong sila kung bakit nakaupo lamang si Apolinario,

Mga iho at iha, siya nga si Mabini – ang tinaguriang Dakilang Lumpo.

Sana’y bukod sa mga “trending” na usap-usapan,

Maging maalam din tayo sa ating pinagmulan;

Huwag lamang puro internet at at telebisyon,

Buksan din ang mga aklat ukol sa ating nasyon.

Gayunpaman, kami’y naniniwala pa rin sa inyo,

Susunod na henerasyon na mamumuno sa bansang ito;

May mga pagkukulang man dapat pa rin pagkatiwalaan

Sapagkat sila pa rin ang pag-asa ng ating Lupang Hinirang.

Muli, salamat sa bumubuo ng pelikulang Heneral Luna,

Palakpakan at papuring suporta tatalunin ang mga pirata;

Ngayon puso nami’y nagkaroon ng panibagong pag-aalab,

Upang ang mga usapa’y hindi na puro Pastillas at Aldub!

Salamat din sa’yo Heneral Luna

Sapagkat pagka-Filipino mo ay tunay nga!

Salamat sa pag-aalay ng iyong buhay,

Sa bayan na puno ng iba’t-ibang salaysay.

Isang saludo ng tagumpay aming ibibigay

Para sa isang Heneral na tunay na may saysay;

Mga aral na natutunan namin mula sa inyo,

Patuloy namin yang ipapamuhay dito.

Sa nalalapit na pagtatapos ng sanaysay na ito,

Gusto ko lamang ihabilin ang ilang panuto;

Ipagpatuloy natin ang pagmamahal sa bayan at kapwa,

Sa isip man, sa salita o sa gawa.

Heneral, salamat sa muling pagpapa-alab ng mga damdamin,

Wala nang makakapigil sa silakbo ng mga puso namin!

Pagmamahal sa bayan ay muling nagbabalik ang ningning,

Dadalhin ito hanggang katapusan kahit na maging alabok na lamang.

Sa susunod na henerasyon ako’y nanawagan,

Ipaglaban ang bayang sinilingan hanggang katapusan;

Huwag na huwag kakalimutan kailanman,

Ang Panginoong Diyos, ating sandigan kahit saan man.

Muli, salamat Heneral at sa mga taong muling nagsabuhay ng kanyang tapang.

Korapsyon, trayduran, politikahan at kaplastikan, itapon na lahat ng iyan;

Muling itaas at iwagayway ang watawat ng Pilipinas.

I-alay din ang buong puso para sa ating bayan at sa Kaitaas-taasan.

Sa aking pagtatapos, ako’y muling nanawagan,

Gobyerno, Filipino, mayaman o mahirap, matanda o kabataan, tayong lahat magtulungan;

Suportahan natin ang mga Filipino sa lahat ng larangan,

Inuulit ko – sa LAHAT ng LARANGAN, hindi sa bulsa ng iilan.

Bayang kong Pilipinas, ika’y minamahal,

Sa Panginoong Diyos laging ipinapagal;

Tagumpay at pag-angat mo’y hindi na mapipigilan ng kahit na sino

Sapagkat handa kaming mamatay ng dahil sa’yo!